Actividade 12: O ciclo do auga (2ª parte)

 1.As augas continentais son doces fronte as augas salgadas das que proceden, como se perdeu a salinidade?

  De xeito xeral, as augas continentais son todas aquelas masas de auga en estado líquido que se encontran nas rexións continentais do planeta. Son augas doces xa que son as xeradas a partir da precipitación, que provén a súa vez da evaporación das augas mariñas, mais aquela salinidade propia deste tipo non se evapora, dando, pois, lugar ás augas doces.

2.Define: condensación, glaciar, río, lago e humedal.

Condensación: é o proceso no que a auga en forma de vapor de auga sube e condénsase formando as nubes, constituídas por auga en gotas minúsculas.

Glaciar: trátase dunha masa grande de xeo formada na superficie terrestre pola acumulación, compactación e cristalización da neve, mostrando así evidencias de fluxo no pasado ou na actualidade.

Río: é unha corrente de auga que flúe dende o seu nacemento ata a súa desembocadura noutro río, lago ou no mar. Un río pode ser máis ou menos caudaloso dependendo das súas partes, así como pódense alimentar de varias formas como as precipitacións, os manantiais, a escorrentía terrestre, entre outros.

Lago: é unha masa de auga continental superficial estable e estática. Deposítanse en depresións sobre o terreo formando corpos de augas temporais.

 Humedal: trátase dunha superficie cuberta de auga, de orixe natural ou artificial, permanentes ou temporais. Poden tamén estar correntes ou estancadas, así como doces ou salgados e subterráneos ou mesmo a pouca superficie.

3.As augas mariñas son salgadas, de onde procede a súa salinidade?

A salinidade dos océanos provén das rochas que se atopan na terra: os dous iones máis comunmente encontrados son o cloruro e o sodio, representando así un 90% de todos os iones disueltos no mar. 

4.Define: nivel freático, marea, corrente mariña, onda

Nivel freático: vén marcado pola profundidade que alcanza a capa superior da auga acumulada no subsolo. Alí, a presión é similar á atmosférica. Baixo a superficie terrestre, a distinta distancia, pode haber acumulacións de auga que se forman por filtracións.

Marea: trátase do movemento que realizan as augas do mar ó descender e ascender de maneira alternativa e periódica. Ademais, a lúa exerce unha forza de atracción gravitatoria sobre o planeta Terra: a marea é o efecto destas forzas sobre os océanos.

Corrente mariña: estas correntes transportan calor no planeta polas augas do océano: poden ser frías ou cálidas, o que as converte nun importante modificador dos climas, xa que levan augas de diferente temperatura que a das zonas oceánicas que atravesan.

Onda: perturbación que se propaga desde o punto en que se produxo ata o medio que rodea ese punto.

Actividade11: O ciclo do auga (1ª parte)

 1.Hai dúas grandes forzas ou enerxías que manteñen no tempo o ciclo do auga, ao permitir o movemento ascendente e descendente desta. Cales son e como actúan?

O ciclo da auga é principalmente impulsado pola enerxía solar. Xa que  o Sol quenta a superficie dos océanos e doutras augas superficiais, polo que se evapora a auga líquida, transformándose deste xeito en vapor de auga. Por outra parte, o segundo elemento fundamental é a gravidade, xa que sen esta os ríos non volverían ó mar.  

2.Fai unha pequena redación explicando as etapas do ciclo do auga. Empeza cando a chuvia cae sobre un campo. Lembra que, ao ser un ciclo, tes que rematar no mesmo sitio.

A medida que o vapor de auga se enfría e condensa, as gotas vanse facendo cada vez máis maiores ata caer debido ó seu propio peso. Isto forma a denominada precipitación. Neste sentido, cando as temperaturas son especialmente baixas, poden cristalizarse e as precipitacións acaban en granizo ou mesmo neve. 

A continuación, prodúcese o fenómeno da escorrentía: a forza de gravidade fai que a auga líquida se desliza para abaixo pola superficie do terreo, mediante os ríos, ata finalmente volver ó seu punto de partida: o mar. Non obstante, parte desa auga pode non ser superficial, como acabamos de ver, senón que tamén pode infiltrarse subterraneamente, formando, pois, unha circulación subterránea. Isto último é debido principalmente polas plantas que absorben aquela auga, que pode rematar no mar ou permanecer baixo terra.

Con todo, grazas ós efectos do Sol, a auga dos océanos e outras superficiais evapóranse acabando en vapor de auga na atmosfera. Do mesmo xeito, ocorre un fenómeno denominado evapotranspiración: as plantas transpiran e prodúcese tamén unha sublimación, id est, a superficie dos glaciares transfórmase en auga gaseosa. 

3. Define: escorrentía superficial; evaporación, infiltración, evapotranspiración.

 Escorrentía superficial: é a precipitación que discorre sobre a superficie do terreo pola acción da gravidade sen infiltrarse no chan. 

Evaporación: é o cambio do estado da materia de líquido a gaseoso, por efecto da temperatura. Neste caso, é o cambio da auga líquida a gaseosa, ou vapor de auga.

Precipitación: é a caída de auga dende a atmosfera ata a superficie terrestre. Isto prodúcese debido ó peso da propia auga que cae provocando precipitacións tanto líquidas como sólidas.

Infiltración: trátase do movemento descendente da auga dende a superficie da Terra ata o chan ou as rochas porosas. Así, unha porción da auga que cae como precipitación infíltrase no chan.

Evapotransporación: é a combinación de dous procesos: en primeiro lugar, trátase da evaporación dende o chan e dende a superficie cuberta por plantas; e é tamén a transpiración dende as follas das plantas.

Actividade 10: Gradente vertical de temperatura na atmósfera.

 A actividade consiste en explicalo indicando as causas destas variacións.

A temperatura do aire nas zonas baixas da troposfera débese tanto á acción directa do Sol como á radiación térmica procedente da superficie terrestre. Ó ascender alexámonos desta última fonte de calor, polo que é normal que a temperatura descenda. Neste sentido, por encima da troposfera atópase unha zona de transición, a tropopausa, que é fundamentalmente isoterma.

Agora ben, na estratosfera prodúcese unha inversión da tendencia, aumentando a temperatura ca altitude. Así, a causa deste quecemento é a presenza da capa de ozono, xa que absorbe radiación ultravioleta procedente do Sol e prodúcese un aumento na axitación térmica das súas moléculas.

Por outra parte, volvemos a encontrar unha isoterma, a estratopausa, por encima da cal se atopa a mesosfera. Nesta última, prodúcese outra inversión, diminúendo a temperatura ca altitude ata alcanzar a súa zona máis alta, sendo así a rexión da zona máis fría de toda a atmosfera.

Finalmente, tras outra zona isoterma comeza un novo aumento da temperatura ca altitude. Nesta zona, a termosfera, o osíxeno está absorbendo radiación ultravioleta coa conseguinte ganancia de enerxía cinética que aumenta a cantidade de choques entre as escasas moléculas que alí se atopan. Neste sentido, a temperatura pode alcanzar centenares de graos debido á interacción entre os gases atmosféricos e as partículas de alta enerxía procedentes do Sol.

Actividade 9: A Troposfera.

 1.Que é o aire?, cal é a composición da atmosfera dun xeito máis detallado que na presentación?.

O aire é unha mezcla de gases , vapor de auga e solidos en suspension que varia na sua composicion en horizontal e vertical . Pola sua abundancia os compoñentes clasificanse en maioritarios e minoritarios e tamen temos variables . Os maioritarios son o  nitróxeno nun 78%, o osixeno nun 21%,o  argón nun 0,93%, o dióxido de carbono nun 0,03% e outros nun 0,14%.Despois temos os minoritarios que son os reactivos como o monóxido de carbono (CO), o metano (CH4),os  hidrocarburos, NOx, o amoniaco SOx, o ozono (O3), e outros non reactivos como o helio,o  neón,o criptón,o  xenón e o óxido nitroso.  No caso do CO2 ainda que é   maioritario tamén expresase  en ppm (300 ppm).Por ultimos temos os variables que pode ser o vapor da auga.

2.Indica a importancia que, en relación ca vida, ten cada un dos seus compoñentes principais.

O osíxeno constitúe un 21% na composición da atmosfera, así como se trata dun elemento elemental para conseguir a vida. Así, este é primordial para a nosa respiración e, deste xeito, a nosa propia vida.

3.Como era a atmosfera primitiva da Terra?

A  atmósfera primitiva  estaba composta principalmente por gases como o metano,o dióxido de carbono,o nitróxeno e o vapor de agua, ademáis de hidroxeno e monóxido de carbono, estes dous últimos en moi pequena proporcion con respeto aos mencionados anteriormente.Algo de resaltar era a ausencia de Osixeno,sen embargo se di  que polo menos debía de existir unha mínima parte deste gas, moi probablemente igual ou en menor medida  que hidroxeno e dióxido de carbono.

4.Que son os fenómenos meteorolóxicos? Indica explicando, alomenos, 5 tipos.

Se considera fenómeno meteorológico a cualquier suceso o circunstancia observable que se produce de forma natural en la atmósfera terrestre, concretamente en la troposfera, la capa de la atmósfera más cercana a la superficie de la Tierra.

Estos fenómenos atmosféricos se deben a diversos factores que inciden en la troposfera. Entre ellos, destaca la propia circulación del aire, que se mueve constantemente en forma de corrientes y masas de aire a distintas temperaturas. También existen otros, como la radiación solar, la presión atmosférica, los factores geográficos (latitud), las corrientes marinas, el relieve o la vegetación de una determinada zona.

La mayor o menor presencia de nubes en el cielo (nubosidad) es probablemente uno de los fenómenos meteorológicos más habituales. La propia irradiación terrestre hace que el aire se caliente y el agua de ríos y mares se vaya evaporando poco a poco. Ese vapor de agua se eleva hasta llegar a las capas más frías de la troposfera, donde se condensa formando minúsculas gotas que originan las nubes. Éstas se mueven libremente y dan origen a otros fenómenos meteorológicos 

• Lluvia: se produce cuando las gotas formadas por la condensación del vapor de agua van adquiriendo mayor tamaño y acaban precipitándose sobre la tierra.
• Nieve: es la misma lluvia que se solidifica en su caída cuando las temperaturas están por debajo de los cero grados.
• Niebla: la combinación de temperatura y presión atmosférica, y el propio peso insuficiente de las diminutas gotas de agua, hacen que estas no terminen de caer y queden flotando en las capas más cercanas a la Tierra.
• Olas de frío o de calor: por desgracia son cada vez más frecuentes y se caracterizan por la presencia de temperaturas extremas, altas o bajas. Se considera ola cuando el periodo de temperaturas anómalas se prolonga por 7 días o más.

Actividade 8: Paråmetros clave para entender a atmosfera.

1. Que é a presión atmosférica?, con que instrumentos se mide e cales son as unidade de medida máis empregadas?

A presión atmosferica é a  forza por unidade de superficie  que exerce o aire que forma a atmósfera sobre a superficie terrestre .O valor da presión atmosférica sobre o nivel do mar é de 1013,25 hPa. A presión atmosferica se mide co aparato Barometro aneroide é  a sua medida é o pascal. 

2.  Que é a temperatura atmosférica?, como varía ca altitude nas distintas capas da atmosfera?

A noción de temperatura atmosférica refirese  ao nivel do calor que ten o aire nun sitio determinado e nun momento específico. Este valor forma parte dos elementos que compoñen o clima , ao igual que as precipitacions, a humidade, o viento  e a presión.

3. Que é a humidade absoluta? e a relativa?, con que instrumentos se mide e cales son as unidade de medida máis empregadas?

 A humidade absoluta é a cantidade de vapor de agua (comúnmente medido en gramos) contido nun determinado volumen de aire (comúnmente un metro cúbico). Así pois a humidade absoluta a mediremos en gramos de vapor de agua por metro cúbico de aire.

É a relación entre cantidade de vapor de agua contida no  aire (humidade absoluta) e a máxima cantidade que o aire sería capaz de conter a esa temperatura (humidade absoluta de saturación).

Actividade 7: Fontes de información ambiental

1.Coordenadas xeográficas da localización da túa vivenda e do IES Proval

Vivenda 

Latitude:42,136017

Lonxitude:42,136017

IES Proval

Latitude:42,113632

Lonxitude:-8,779835

2.Distancia en liña recta entre os dous puntos.

A distancia é de 2.602,37 m

3.Medición da superficie da parcela, edificio ou vivenda, según corresponda.

A parcela ten 1760 metros cadrados

Actividade 6: Un exemplo práctico de problemática ambiental.

1Como aplicarías o método científico a este problema ambiental. Indica os pasos.

1.1 Identificación do problema:

O problema que temos é que hai unha plaga de moscas que viven nas copas das arbores da ciudad . Estas atascan os conductos das arbores polos que circula a sabia e como os atascan non circula a sabia e iso fai que a arbore morra .

1.2Busqueda de información

As moscas  poden aparecer por causas como a acumulación de desfeitos, as choivas e agora o aumento das temperaturas.

1.3Planteamento dunha hipótese de traballo :

A miña hipotese e que como estamos nunha cidade coa contaminacion afecta ao clima e iso fixo que houbera temperaturas moi altas por iso que chegara esa plaga. 

1.4Experimentacion e ou observacion:

O meu experimento foi ir a unha zoa que estivo con menos temperatura e mirar como evolucionavan as moscas .

1.5Analisis dos datos obtidos :

Os datos obtidos foron que as moscas con temperaturas baixas costalle mais sobrevivir e intentan fuxir de ahi .

1.7Publicacion dos datos :

Os datos finais son que as moscas viñeron polas altas temperaturas . 

2Enumera posibles soluciones ao problema.  

1Que a xente use menos o seu veiculo persoal 

2Que usen mais o transporte publico 

3Que haxa mais puntos de alquiler de bicicletas etc.

3As solucións propostas, poden ter outras consecuencias que agraven ou mesmo inicien outro problema ambiental?

Non xa que a miña solucion axuda ao medio ambiente